Menekşe Öztürk Özgüçük

3 Ocak 1992 doğumluyum. Oğlak burcuyum, yükselenim İkizler. Yani bir tarafım plan, disiplin ve ajanda; diğer tarafım ise aynı anda on şey düşünebilen, 'bir dakika, şuna da bakalım' diyen biri. Bu ikili yapı sayesinde bazen gece 03.00'te Meta reklamlarını incelerken 'ben burada ne yapıyorum?' diye kendime sorabiliyorum. Spoiler: İşimi gerçekten çok seviyorum.

2010'dan beri iş hayatındayım. Uluslararası İlişkiler mezunuyum ama yolum dijital pazarlamayla kesiştiğinde 'tamam, burası benim yerim' dedim. 2015'ten beri bu alanın içindeyim.

Zamanla şunu çok net görmeye başladım: Markaların ihtiyacı tek bir uzmandan değil; aynı dili konuşan, işi gerçekten bilen, deneyimi sahada oluşmuş bir ekipten geçiyordu. Strateji ayrı, uygulama ayrı, sonuç ayrı düşünülüyordu ve bu parçalı yapının kimseyi mutlu etmediğini fark ettim.

Bu ihtiyacı içimde giderek daha fazla hissettiğim bir noktada, 2020'nin Ocak ayında Veritas Dijital'i kurdum. Aslında ajans kurmak gibi 'kesin yapacağım' dediğim bir hayalim yoktu; daha çok 'bu iş böyle yapılmamalı' dediğim bir eşikten geçtim. İyi ki de geçtim. Bugün dönüp baktığımda, hiç planlamadığım bir yolun beni çok doğru ve çok mutlu bir yere getirdiğini görüyorum.

Eskiden lisanslı profesyonel basketbolcuydum. Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş... Basketbol sahasında karşı maçlar oynadım. Forma numaram 11'di; şutum iyidir, üçlükler hâlâ benden sorulur.

Basketbol sayesinde Türkiye'nin büyük bir kısmını gezdim. Çocukken futbol oynar, bisiklet sürerdim; enerjim biraz oralardan geliyor olabilir.

Müzik tarafında klasik müzik ve caz insanıyım. Plaktan müzik dinlemeye bayılırım. Evet, kabul; bu konuda biraz eski kafalıyım. Arabadaysam tablo biraz değişir: Can Bonomo ve Adamlar çalar. Lise döneminde Metallica dinleyen eski bir metalci olduğum bilgisini de buraya bırakıyorum.

Şarkı söylemeyi severim ama daha çok kendime... Sesim biraz tiz, komşularla aram iyi kalsın diye.

Özellikle İngiltere ve Roma tarihi ilgimi çeker. Mary Stuart ve Elizabeth üzerine saatlerce araştırma yapabilirim; itiraf edeyim, bazen günlerce hatta haftalarca bile sürebilir.

Londra en sevdiğim şehir. İngiltere'de geçen filmleri izlerken hiç sıkılmam. Downton Abbey benim için ayrı bir yerde durur. Forrest Gump en sevdiğim filmlerden biridir. Avrupa Yakası'nı sayısını unuttuğum kadar çok izledim; HIMYM'i yaklaşık 30, Friends'i 20 kez izlemiş olabilirim. Evet, ben de bu bilgiyi neden ezberimde tuttuğumu bilmiyorum.

Boş zamanlarımda tuvalde yağlı boya çalışırım. Müzeleri gezmeyi, tabloları incelemeyi ve detaylarda kaybolmayı severim.

Tatil sorularında deniz mi havuz mu derseniz, deniz derim; ama soğuk deniz. Sıcak denizle pek aram yok. Hoş, sıcak havayı da hiç sevmem. Kış insanıyım ben. Kış olsun, kar olsun, yağmur olsun... Soğuk olsun, soğuk.

İki kedim var; biri Şeftali, biri Turuncu. Köpeğim Bıcır. Hayvanları çok severim; arabamda her zaman mama bulunur. Arabada cam açık giderim, ofiste klimam genelde fazla soğuktur. Odama kimse girmek istemez bu yüzden ama bence biraz abartıyorlar.

Koyu renkleri severim: bordo, lacivert, siyah... Evimde her zaman taze çiçek olur. En sevdiğim hediye canlı çiçektir. En sevdiğim çiçek mi? Şaşıracaksınız ama lahana çiçeği. Menekşeden sonra tabii ki.

Çölyak hastasıyım, glutensiz besleniyorum; bu konuda da oldukça iddialıyım. Glutensiz benden sorulur. Olmasaydım çikolatalı brioche listede net ilk sırada olurdu.

En sevdiğim yemek sarma, tatlı olarak da magnolyaya bayılırım. Filtre kahve içmeden ayılamam. Su ise bambaşka bir konu: Günde altı litreden fazla su içerim. Çocukluğumdan beri aile arasında boşuna 'su kurbağası' demiyorlar herhalde. En büyük bağımlılığın ne diye sorsalar ilk sıraya suyu, ikinci sıraya kahveyi koyardım. Başka da bir şey yok zaten.

İnsanlarla ilgili en net duruşum güven üzerine. Bende insanlar 100'den başlamaz, sıfırdan başlar. Yalana tahammülüm yok.

Biraz klişe olacak ama bende söz senettir; verilen sözün er ya da geç değil, zamanında tutulmasını isterim. Çünkü ben bir söz verirsem mutlaka tutarım. Tek sayıları severim, her zaman tura derim. Zekayı şansın önüne koyarım. Geçmiş mi gelecek mi deseler, 'şu an' derim.

En yakın arkadaşım kardeşim. El yazım pek okunmaz; ben bile çoğu zaman okuyamam. Merak etmeyin, yazımı okumaya çalışanların okuyamadığını biliyorum.

Sessizliği, doğayı ve sakinliği severim. En sevdiğim aktivite temiz havada kitap okumak. Simyacı, hayat ideolojimi şekillendiren kitaptır.

Eşim Adanalı. Dünyadaki ruh eşini bulmuş nadir insanlardan olduğumu düşünüyorum. Daha Veritas yokken Bostanlı'da Yasemin Kafe'de tanıştık. İyi ki de tanışmışız, iyi ki o gün o kafeye gitmişim.

2025 Ağustos'ta evlendik. Bugüne kadar en çok eğlendiğim yer? Düğünüm. Gittiğim en iyi düğün mü? Kusura bakmayın, mütevazı olamayacağım; tabii ki kendi düğünüm.

Beş yıl sonra kendimi İngiltere'de sessiz bir kasabada, bahçede kitap okurken görmek istiyorum. Tabii yanımda bilgisayar, ekranında da Meta hep açık olacak.

Daha ilerisi mi? Toskana'nın kırsalında bir üzüm bağı. Orada yaşlanmak ve hatta yaşlanırken yeniden yaşamak istiyorum. Hayal kurmayı seviyorum, plan yapmayı da... Ama spontane tarafım hep ağır basıyor, itiraf edeyim.